از خدا خواستم عادت های زشت را ترکم بدهد.خدا فرمود: خودت باید آنها را رها کنی.از او خواستم معلولی را شفا دهد. فرمود:لازم نیست روحش سالم است.جسم هم که موقت است .از او خواستم لااقل به من صبر عطا کند.فرمود: صبر حاصل سختی و رنج است.عطاکردنی نیست،آموختنی است.گفتم :مرا خوشبخت کن.فرمود:"نعمت" ازمن،خوشبخت شدن از تو.از او خواستم روحم را رشد دهد.فرمود: نه خودت باید رشد کنی.من فقط شاخ و برگ اضافی ات را هرس می کنم تا بارور شوی.از خدا خواستم تا کاری کند که از زندگی لذت کامل ببرم،فرمود: من برای اینکار به تو "زندگی" داده ام.از خدا خواستم کمکم کند همان قدر که او مرا دوست دارد من هم دیگران را دوست بدارم. خدا فرمود:آها، بالاخره اصل مطلب دستگیرت شد!